z dnia 10 Maja 2026 roku
o obywatelstwie, prawie stałego pobytu i Centralnym Rejestrze Obywateli i Mieszkańców Królestwa Kaledonii
LE LEGE
del die 10 de Maio 2026
super le citadinia, le jure de residentia permanente e le Registro Central del Cittadines e Residentes del Regno de Caledonia
Jej Królewska Mość Król Kaledonii,
z Bożej łaski i woli Korony,
w trosce o zachowanie więzi obywatelskiej między mieszkańcem a Królestwem, ochronę praw obywateli, zapewnienie właściwego funkcjonowania administracji państwowej oraz prowadzenie wiarygodnego Centralnego Rejestru Obywateli i Mieszkańców,
na wniosek Parlament Królestwa i za sankcją królewską,
stanowi, co następuje:
DZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Art. 1.
Ustawa określa:
zasady nabywania obywatelstwa Królestwa Kaledonii;
zasady utraty obywatelstwa;
zasady przywracania obywatelstwa;
treść i zakres prawa stałego pobytu;
zasady nabywania i utraty prawa stałego pobytu;
prawa i obowiązki osób przebywających na terytorium Królestwa;
zasady dotyczące urlopu mieszkańców;
zasady stwierdzania zaprzestania aktywności;
zasady prowadzenia Centralnego Rejestru Obywateli i Mieszkańców;
właściwość organów państwowych w sprawach obywatelstwa i pobytu.
Art. 2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
Królestwie — rozumie się przez to Królestwo Kaledonii;
Królu — rozumie się przez to Króla Kaledonii;
Koronie — rozumie się przez to Koronę Królestwa Kaledonii jako instytucję państwową;
obywatelu — rozumie się przez to osobę posiadającą obywatelstwo Kaledonii;
stałym rezydencie — rozumie się przez to osobę posiadającą prawo stałego pobytu;
mieszkańcu — rozumie się przez to obywatela albo stałego rezydenta;
przebywającym — rozumie się przez to osobę przebywającą na terytorium Królestwa, która nie jest mieszkańcem;
rejestrze — rozumie się przez to Centralny Rejestr Obywateli i Mieszkańców;
systemie państwowym — rozumie się przez to system informatyczny Królestwa służący do obsługi spraw obywatelskich i administracyjnych;
aktywności — rozumie się przez to uczestnictwo mieszkańca w życiu publicznym, społecznym, gospodarczym lub administracyjnym Królestwa w zakresie określonym ustawą.
Art. 3.
Obywatelstwo Kaledonii jest trwałą więzią prawną pomiędzy osobą a Królestwem.
Obywatel jest obowiązany do wierności Królowi i Królestwu.
Obywatel korzysta z ochrony Korony zarówno na terytorium Królestwa, jak i poza jego granicami.
Art. 4.
Obywatelstwo nie może być utożsamiane z miejscem zamieszkania.
Osoba może posiadać obywatelstwo, nie posiadając prawa stałego pobytu.
Osoba posiadająca prawo stałego pobytu może nie posiadać obywatelstwa.
Art. 5.
Nikt nie może zostać pozbawiony obywatelstwa inaczej niż na zasadach określonych w Konstytucji i ustawie.
Nikt nie może zostać arbitralnie pozbawiony prawa stałego pobytu.
DZIAŁ II
PRAWA I OBOWIĄZKI OSOBY NIEBĘDĄCEJ MIESZKAŃCEM
Art. 6.
Osoba przebywająca na terytorium Królestwa, która nie jest mieszkańcem, korzysta z ochrony prawa Kaledonii.
Osoba, o której mowa w ust. 1, obowiązana jest przestrzegać prawa Królestwa.
Art. 7.
Osoba niebędąca mieszkańcem nie posiada:
czynnego prawa wyborczego;
biernego prawa wyborczego;
prawa do sprawowania urzędu państwowego, chyba że ustawa stanowi inaczej;
prawa udziału w referendum ogólnokrajowym;
innych praw zastrzeżonych dla obywateli.
Art. 8.
Osoba przebywająca może korzystać z usług publicznych na zasadach określonych ustawami.
Art. 9.
Osoba przebywająca może wystąpić o przyznanie prawa stałego pobytu albo obywatelstwa.
DZIAŁ III
PRAWO STAŁEGO POBYTU
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 10.
Prawo stałego pobytu jest trwałym prawem osoby do zamieszkiwania i uczestniczenia w życiu Królestwa.
Prawo stałego pobytu nie jest obywatelstwem.
Art. 11.
Stały rezydent korzysta z praw obywatelskich, z wyjątkiem praw wyraźnie zastrzeżonych dla obywateli.
Art. 12.
Stały rezydent nie posiada:
prawa wyborczego;
prawa do sprawowania urzędu państwowego;
prawa kandydowania do Parlamentu;
prawa udziału w referendum ogólnokrajowym;
innych praw politycznych zastrzeżonych dla obywateli.
Art. 13.
Stały rezydent ma obowiązek przestrzegania Konstytucji, ustaw i aktów prawnych Królestwa.
Art. 14.
Stały rezydent korzysta z ochrony Korony.
Rozdział 2
Nabycie prawa stałego pobytu
Art. 15.
Osoba nieposiadająca obywatelstwa może nabyć prawo stałego pobytu przez złożenie oświadczenia woli.
Art. 16.
Oświadczenie, o którym mowa w art. 15, składa się za pośrednictwem Centralnego Rejestru Obywateli i Mieszkańców.
Art. 17.
Prawo stałego pobytu powstaje z chwilą skutecznego wpisania osoby do rejestru.
Art. 18.
Król może odmówić przyznania prawa stałego pobytu ze względu na:
bezpieczeństwo Królestwa;
porządek publiczny;
działalność przeciwko Koronie;
działalność przeciwko Konstytucji;
działanie na szkodę Królestwa.
Art. 19.
Decyzja Króla w sprawie odmowy przyznania prawa stałego pobytu jest ostateczna, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Rozdział 3
Utrata prawa stałego pobytu
Art. 20.
Stały rezydent traci prawo stałego pobytu, gdy:
nabył obywatelstwo Kaledonii;
zrzekł się prawa stałego pobytu;
zaprzestał aktywności;
został prawomocnie skazany na karę przewidzianą ustawą, której skutkiem jest utrata prawa pobytu;
został pozbawiony prawa pobytu decyzją Króla w przypadkach określonych ustawą.
Art. 21.
Utratę prawa stałego pobytu wskutek zaprzestania aktywności stwierdza właściwy minister.
Art. 22.
Osoba, która utraciła prawo stałego pobytu wskutek zaprzestania aktywności, może wystąpić do Króla o jego przywrócenie.
DZIAŁ IV
OBYWATELSTWO KALEDONII
Rozdział 1
Zasady ogólne
Art. 23.
Obywatelstwo Kaledonii nabywa się:
przez urodzenie;
przez pochodzenie;
przez naturalizację;
przez nadanie przez Króla;
przez przywrócenie obywatelstwa;
w innych przypadkach określonych ustawą.
Art. 24.
Nikt nie może być obywatelem Kaledonii wbrew swojej woli, z wyjątkiem przypadków określonych ustawą dotyczących obywatelstwa nabywanego przez urodzenie.
Art. 25.
Posiadanie obywatelstwa innego państwa nie wyłącza obywatelstwa Kaledonii, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Rozdział 2
Obywatelstwo przez urodzenie
Art. 26.
Dziecko nabywa obywatelstwo Kaledonii przez urodzenie, jeżeli co najmniej jedno z jego rodziców jest obywatelem Kaledonii.
Art. 27.
Dziecko znalezione na terytorium Królestwa, którego rodziców nie można ustalić, nabywa obywatelstwo Kaledonii.
Art. 28.
Przepisy dotyczące obywatelstwa dziecka przysposobionego określa ustawa.
Rozdział 3
Naturalizacja
Art. 29.
Cudzoziemiec posiadający prawo stałego pobytu może wystąpić o nadanie obywatelstwa Kaledonii.
Art. 30.
Wniosek o naturalizację składa się do Ministra Spraw Wewnętrznych albo organu przez niego wskazanego.
Art. 31.
Wniosek powinien zawierać:
dane osobowe wnioskodawcy;
informacje dotyczące miejsca pobytu;
oświadczenie o znajomości języka kaledońskiego w zakresie określonym ustawą;
oświadczenie o przestrzeganiu prawa Królestwa;
oświadczenie o lojalności wobec Korony.
Art. 32.
Minister może odmówić naturalizacji, jeżeli wnioskodawca:
stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa Królestwa;
działał przeciwko Koronie;
dopuścił się poważnego naruszenia prawa;
podał nieprawdziwe informacje;
działał w sposób sprzeczny z interesem Królestwa.
Art. 33.
Ostateczne nadanie obywatelstwa następuje przez akt Króla.
Art. 34.
Król może nadać obywatelstwo osobie szczególnie zasłużonej dla Królestwa niezależnie od zwykłych wymogów naturalizacji.
Art. 35.
Akt nadania obywatelstwa jest wpisywany do rejestru.
Rozdział 4
Obywatelstwo przez oświadczenie
Art. 36.
Osoba posiadająca prawo stałego pobytu może wystąpić o obywatelstwo przez oświadczenie, jeżeli spełnia warunki określone ustawą.
Art. 37.
Oświadczenie składa się w obecności właściwego organu albo za pośrednictwem systemu państwowego.
Art. 38.
Organ potwierdza spełnienie warunków i przekazuje sprawę Królowi.
Art. 39.
Obywatelstwo nabyte przez oświadczenie staje się skuteczne po dokonaniu wpisu do rejestru.
DZIAŁ V
UTRATA OBYWATELSTWA
Art. 40.
Obywatel traci obywatelstwo:
przez dobrowolne zrzeczenie się;
przez pozbawienie obywatelstwa w przypadkach określonych Konstytucją;
w przypadku śmierci;
w innych przypadkach określonych ustawą.
Art. 41.
Zrzeczenie się obywatelstwa wymaga oświadczenia złożonego Królowi.
Art. 42.
Król może odmówić przyjęcia zrzeczenia się obywatelstwa, jeżeli przemawia za tym ważny interes Królestwa.
Art. 43.
Odmowa przyjęcia zrzeczenia się wymaga uzasadnienia.
Art. 44.
Utrata obywatelstwa następuje z dniem wskazanym w akcie Króla.
Art. 45.
Obywatel nie może zostać pozbawiony obywatelstwa wyłącznie z powodu posiadania obywatelstwa innego państwa.
Art. 46.
Pozbawienie obywatelstwa może nastąpić wyłącznie w przypadkach określonych Konstytucją i ustawą.
DZIAŁ VI
OBOWIĄZKI OBYWATELA
Art. 47.
Obywatel obowiązany jest do:
wierności Królowi;
przestrzegania Konstytucji;
przestrzegania ustaw;
poszanowania symboli Królestwa;
ochrony dobra wspólnego;
wykonywania obowiązków publicznych określonych prawem.
Art. 48.
Obywatel jest obowiązany do ochrony tajemnic państwowych, których ochronę przewiduje ustawa.
Art. 49.
Obywatel jest obowiązany do wykonywania obowiązków wyborczych w zakresie określonym prawem wyborczym.
Art. 50.
Obywatel może zostać zobowiązany do obrony Królestwa na zasadach określonych odrębną ustawą.
DZIAŁ VII
URLOP
Art. 51.
Mieszkaniec może skorzystać z urlopu.
Art. 52.
Urlop jest czasowym okresem usprawiedliwionej nieaktywności mieszkańca.
Art. 53.
Urlop zgłasza się za pośrednictwem Centralnego Rejestru Obywateli i Mieszkańców.
Art. 54.
Urlop może trwać nie dłużej niż sześć miesięcy.
Art. 55.
Król może w szczególnie uzasadnionych przypadkach przedłużyć urlop.
Art. 56.
Mieszkaniec może zakończyć urlop w każdym czasie.
Art. 57.
W czasie urlopu mieszkańca nie uważa się za osobę nieaktywną.
Art. 58.
Urlop nie powoduje utraty obywatelstwa.
Art. 59.
Urlop nie powoduje utraty prawa stałego pobytu.
Art. 60.
Mieszkaniec korzystający z urlopu może zostać pozbawiony prawa udziału w czynnościach, których charakter wymaga aktywnego uczestnictwa, na zasadach określonych ustawą.
DZIAŁ VIII
ZAPRZESTANIE AKTYWNOŚCI
Art. 61.
Mieszkaniec może dobrowolnie zgłosić zaprzestanie aktywności.
Art. 62.
Przyjmuje się, że mieszkaniec zaprzestał aktywności, jeżeli przez okres sześciu miesięcy nie wykazał żadnej aktywności w systemie państwowym ani w życiu publicznym Królestwa.
Art. 63.
Do okresu, o którym mowa w art. 62, nie wlicza się okresu prawidłowo zgłoszonego urlopu.
Art. 64.
Zaprzestanie aktywności stwierdza Minister Spraw Wewnętrznych albo minister właściwy do spraw obywatelstwa.
Art. 65.
Przed stwierdzeniem zaprzestania aktywności organ może wezwać mieszkańca do potwierdzenia dalszego zamiaru uczestniczenia w życiu Królestwa.
Art. 66.
Wezwanie może zostać doręczone za pośrednictwem systemu państwowego.
Art. 67.
Mieszkaniec, który odpowie na wezwanie, zachowuje status mieszkańca.
Art. 68.
Stwierdzenie zaprzestania aktywności powoduje utratę prawa stałego pobytu.
Art. 69.
Stwierdzenie zaprzestania aktywności powoduje utratę obywatelstwa, chyba że Król postanowi inaczej.
Art. 70.
Król może przywrócić osobę do rejestru na jej uzasadniony wniosek.
Art. 71.
Osoba przywrócona na podstawie art. 70 odzyskuje status posiadany przed stwierdzeniem zaprzestania aktywności, chyba że Król postanowi inaczej.
DZIAŁ IX
CENTRALNY REJESTR OBYWATELI I MIESZKAŃCÓW
Art. 72.
Prowadzi się Centralny Rejestr Obywateli i Mieszkańców Królestwa Kaledonii.
Rejestr jest podstawowym państwowym rejestrem osób posiadających obywatelstwo albo prawo stałego pobytu.
Art. 73.
Rejestr zawiera w szczególności:
imię i nazwisko osoby;
obywatelstwo;
status mieszkańca;
prawo stałego pobytu;
datę nabycia obywatelstwa;
datę nabycia prawa stałego pobytu;
informacje o utracie albo przywróceniu statusu;
informacje wymagane przez inne ustawy.
Art. 74.
Rejestr prowadzi minister właściwy do spraw obywatelstwa.
Art. 75.
Administratorem technicznym rejestru jest organ państwowy właściwy do spraw cyfryzacji.
Art. 76.
Król sprawuje nadzór konstytucyjny nad funkcjonowaniem rejestru.
Art. 77.
Wpis do rejestru ma charakter urzędowy.
Art. 78.
Wpis może zostać zmieniony wyłącznie przez organ posiadający odpowiednie uprawnienia.
Art. 79.
Osoba wpisana do rejestru ma prawo dostępu do dotyczących jej danych.
Art. 80.
Osoba może żądać sprostowania nieprawidłowych danych.
Art. 81.
Dane zgromadzone w rejestrze podlegają ochronie prawnej.
Art. 82.
Zakres informacji publicznie dostępnych określa rozporządzenie ministra właściwego do spraw obywatelstwa.
Art. 83.
Informacje dotyczące statusu obywatelskiego mogą być udostępniane organom państwowym w zakresie ich właściwości.
Art. 84.
Organy państwowe są obowiązane korzystać z danych rejestru przy ustalaniu statusu obywatelskiego osoby.
Art. 85.
Wpis do rejestru nie może być uzależniony od wymogów nieproporcjonalnych do charakteru państwa.
DZIAŁ X
CZYNNOŚCI W CENTRALNYM REJESTRZE
Art. 86.
Za pośrednictwem rejestru można w szczególności:
złożyć wniosek o obywatelstwo;
złożyć wniosek o prawo stałego pobytu;
zrzec się obywatelstwa;
zrzec się prawa stałego pobytu;
zgłosić rozpoczęcie urlopu;
zgłosić zakończenie urlopu;
zgłosić powrót do aktywności;
zgłosić zmianę danych osobowych.
Art. 87.
Oświadczenie złożone za pośrednictwem rejestru ma moc oświadczenia złożonego właściwemu organowi.
Art. 88.
System rejestru powinien zapewniać możliwość potwierdzenia tożsamości osoby składającej oświadczenie.
Art. 89.
Szczegółowe zasady funkcjonowania rejestru określa rozporządzenie.
Art. 90.
Rozporządzenie określa w szczególności:
sposób rejestracji;
sposób uwierzytelniania;
zakres danych;
sposób dokonywania zmian;
sposób publikowania informacji;
sposób zabezpieczenia danych.
DZIAŁ XI
ORGANY WŁAŚCIWE W SPRAWACH OBYWATELSTWA
Art. 91.
W sprawach obywatelstwa właściwi są:
Król;
Rząd;
minister właściwy do spraw obywatelstwa;
organy administracji wskazane ustawą.
Art. 92.
Król:
nadaje obywatelstwo w przypadkach określonych ustawą;
przyjmuje zrzeczenie się obywatelstwa;
przywraca obywatelstwo;
podejmuje decyzje w sprawach szczególnie istotnych dla interesu Królestwa.
Art. 93.
Minister właściwy do spraw obywatelstwa:
prowadzi postępowania administracyjne;
prowadzi Centralny Rejestr;
stwierdza utratę statusu mieszkańca;
nadzoruje prawidłowość wpisów;
wykonuje inne zadania określone ustawą.
Art. 94.
Rząd zapewnia wykonywanie polityki państwa w zakresie obywatelstwa i migracji.
DZIAŁ XII
PROCEDURA NADANIA OBYWATELSTWA
Art. 95.
Postępowanie w sprawie nadania obywatelstwa wszczyna się na wniosek zainteresowanego albo z urzędu w przypadkach określonych ustawą.
Art. 96.
Wniosek może zostać złożony elektronicznie.
Art. 97.
Organ bada spełnienie ustawowych warunków.
Art. 98.
Wnioskodawca jest obowiązany przedstawić informacje niezbędne do rozpoznania sprawy.
Art. 99.
Organ może żądać dodatkowych informacji.
Art. 100.
Wnioskodawca może wycofać wniosek przed jego rozstrzygnięciem.
Art. 101.
Nadanie obywatelstwa potwierdza się aktem królewskim albo dokumentem wydanym przez właściwy organ.
Art. 102.
Nabycie obywatelstwa wpisuje się do Centralnego Rejestru.
Art. 103.
Od decyzji organu administracyjnego przysługuje odwołanie na zasadach określonych w ustawie.
Art. 104.
Decyzje dotyczące prerogatyw Króla nie podlegają kontroli administracyjnej, chyba że Konstytucja stanowi inaczej.
DZIAŁ XIII
PRZYWRÓCENIE OBYWATELSTWA
Art. 105.
Osoba, która posiadała obywatelstwo Kaledonii, może wystąpić o jego przywrócenie.
Art. 106.
Wniosek o przywrócenie obywatelstwa kieruje się do Króla.
Art. 107.
Król może przywrócić obywatelstwo w szczególności, gdy jego utrata nastąpiła wskutek:
zaprzestania aktywności;
błędu administracyjnego;
okoliczności niezależnych od wnioskodawcy;
długotrwałej nieobecności.
Art. 108.
Król może odmówić przywrócenia obywatelstwa, jeżeli przemawia za tym bezpieczeństwo lub ważny interes Królestwa.
Art. 109.
Przywrócenie obywatelstwa staje się skuteczne z dniem wydania aktu Króla, chyba że akt stanowi inaczej.
DZIAŁ XIV
ZRZECZENIE SIĘ OBYWATELSTWA
Art. 110.
Obywatel może wystąpić o zrzeczenie się obywatelstwa.
Art. 111.
Zrzeczenie się obywatelstwa wymaga złożenia oświadczenia woli.
Art. 112.
Oświadczenie składa się Królowi za pośrednictwem właściwego organu.
Art. 113.
Król może odmówić przyjęcia zrzeczenia się obywatelstwa w przypadkach określonych prawem.
Art. 114.
Zrzeczenie się obywatelstwa nie zwalnia z odpowiedzialności za czyny popełnione przed utratą obywatelstwa.
DZIAŁ XV
PRAWA POLITYCZNE OBYWATELA
Art. 115.
Obywatel ma prawo uczestniczyć w życiu publicznym Królestwa na zasadach określonych Konstytucją i ustawami.
Art. 116.
Obywatel posiada czynne prawo wyborcze w wyborach określonych ustawą.
Art. 117.
Obywatel posiada bierne prawo wyborcze na zasadach określonych ustawą.
Art. 118.
Obywatel może kandydować do Zgromadzenia Narodowego.
Art. 119.
Obywatel może pełnić urząd państwowy, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Art. 120.
Obywatel może uczestniczyć w referendum ogólnokrajowym.
DZIAŁ XVI
POSTANOWIENIA O OCHRONIE KORONY
Art. 121.
Obywatelstwo oznacza szczególną więź lojalności wobec Króla i Królestwa.
Art. 122.
Obywatel jest obowiązany szanować urząd Króla i godność Korony.
Art. 123.
Czynności podejmowane w celu siłowego obalenia ustroju monarchicznego mogą stanowić podstawę postępowania przewidzianego prawem karnym.
Art. 124.
Nadanie obywatelstwa może zostać uzależnione od złożenia przysięgi wierności Koronie.
Art. 125.
Treść przysięgi określa Król w drodze dekretu.
DZIAŁ XVII
OCHRONA DANYCH I REJESTRU
Art. 126.
Dane osobowe mieszkańców są chronione przez Państwo.
Art. 127.
Dane mogą być przetwarzane wyłącznie dla celów określonych prawem.
Art. 128.
Organ prowadzący rejestr jest obowiązany zapewnić bezpieczeństwo danych.
Art. 129.
Nieuprawnione ujawnienie danych stanowi naruszenie obowiązków urzędowych.
Art. 130.
Szczegółowe zasady odpowiedzialności za naruszenie danych określają odrębne przepisy.
DZIAŁ XVIII
PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE MIESZKAŃCÓW
Art. 131.
Mieszkaniec może posiadać jedno miejsce zamieszkania głównego w rejestrze.
Art. 132.
Zmiana miejsca zamieszkania powinna zostać zgłoszona w rejestrze.
Art. 133.
Mieszkaniec jest obowiązany aktualizować dane wymagane prawem.
Art. 134.
Brak aktualizacji danych może skutkować wezwaniem do ich uzupełnienia.
Art. 135.
Nieaktualność danych sama w sobie nie powoduje utraty obywatelstwa.
DZIAŁ XIX
POSTĘPOWANIE W SPRAWACH SPORNYCH
Art. 136.
Spory dotyczące wpisów w rejestrze rozstrzyga właściwy organ administracji.
Art. 137.
Osobie przysługuje prawo przedstawienia stanowiska przed wydaniem rozstrzygnięcia.
Art. 138.
Organ powinien rozpatrzyć sprawę bez zbędnej zwłoki.
Art. 139.
Rozstrzygnięcie powinno zawierać podstawę prawną.
Art. 140.
Od rozstrzygnięcia administracyjnego przysługuje środek odwoławczy na zasadach określonych ustawą.
DZIAŁ XX
PRZEPISY KOŃCOWE
Art. 141.
Traci moc każda wcześniejsza ustawa regulująca obywatelstwo w zakresie, w jakim jest sprzeczna z niniejszą ustawą.
Art. 142.
Dotychczasowi obywatele Kaledonii zachowują obywatelstwo.
Art. 143.
Dotychczasowi stali rezydenci zachowują prawo stałego pobytu.
Art. 144.
Dotychczasowe wpisy do rejestrów państwowych zachowują ważność do czasu ich przeniesienia do Centralnego Rejestru.
Art. 145.
Minister właściwy do spraw obywatelstwa dostosuje rejestr do przepisów niniejszej ustawy.
Art. 146.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie wcześniejszych ustaw pozostają w mocy do czasu wydania nowych przepisów, o ile nie są sprzeczne z niniejszą ustawą.
Art. 147.
Minister właściwy do spraw obywatelstwa wyda przepisy wykonawcze w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wejścia w życie ustawy.
Art. 148.
Rząd zapewni środki niezbędne do prowadzenia Centralnego Rejestru.
Art. 149.
Król może wydać dekret określający szczegółowe zasady wykonywania niniejszej ustawy w zakresie swoich konstytucyjnych prerogatyw.
Art. 150.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia w Dzienniku Praw Królestwa Kaledonii.